ไม่น่าเชื่อนะครับ ... ว่าที่แค่ 180 ตารางวา จะทำอะไรได้เยอะแยะขนาดนี้

loading...
                


ถ้าจะทำการเกษตรให้ได้กำไร ต้องมีที่เยอะๆสิ หรือมันอาจะไม่จริง เมื่อผู้หญิงคนนี้บอกว่า “ ฉันไม่ได้บ้า แค่กล้าออกมาทำตามความฝัน กับเกษตรพอเพียง 180 ตารางวา
                “ เรื่องราวมีอยู่ว่าเราก็เป็นผู้หญิงคนนึง ที่เป็นคนปกติทำงานบริษัทเหมือนคนอื่นๆทั่วไป โดยทำงานให้กับบริษัทรับทำคลังสินค้าและขนส่งขนาดใหญ่ ชื่อบริษัทเป็นภาษาอังกฤษ ขึ้นต้นด้วยตัว D ซึ่งมีสาขาหลายแห่งทั่วโลก โดยเป็นซุปเปอร์ไวเซอร์ แผนกขนส่ง ส่วนสามีก็ทำงานในบริษัทเดียวกันเป็น ซุปเปอร์ไวเซอร์ แผนกปฏิบัติการ โดยงานที่บริษัทจะมีลักษณะเป็นกะ ซึ่งกะเช้าจะเริ่มงาน 8 โมงเช้า เลิกงาน 5 โมงเย็น ถ้ามีโอทีก็จะเลิก 2 ทุ่ม แต่ถ้าเข้ากะค่ำก็จะเริ่มงาน 2 ทุ่ม เลิกงาน ตี5 ทำโอทีต่อก็เลิก 8 โมงเช้า เงินเดือนจะออกทุกวันที่ 28 ถ้าเดือนไหนตรงกับวันเสาร์ อาทิตย์ ก็จะเลื่อนมาออกในวันศุกร์

                เงินเดือนและโอทีรวมกันเกินครึ่งแสน หากเดือนไหนขยันมากๆ อาจได้เกือบแสน เราทั้งสองคนใช้ชีวิตแบบนี้อยู่ 5 ปี แต่แล้วก็กลายเป็นคนไม่ปกติเมื่อเริ่มสนใจในเรื่องการทำการเกษตร เริ่มอยากทำสวน ปลูกผัก อยากเลี้ยงไก่เลี้ยงปลา เริ่มซื้อหนังสือ นิตยสาร และบริโภคข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต ทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร ทั้งการทำเกษตรอินทรีย์ การเลี้ยงสัตว์ การปลูกผัก การทำน้ำหมักจุลินทรีย์ และอื่นๆ จากเดิมที่เมื่อเงินเดือนออกก็จะซื้อของฟุ่มเฟือยต่างๆ อาทิ กระเป๋า รองเท้าแบรนด์ราคาแพงๆ ก็เปลี่ยนมาเป็นซื้อเมล็ดพันธ์ผักผลไม้ ต้นไม้ และพันธ์ไม้ต่างๆมาสะสมไว้  

                แล้วในที่สุดก็กลายเป็นคนบ้า เมื่อเราทั้งสองคนยื่นใบลาออกจากบริษัท เพื่อมาทำศูนย์เรียนรู้เกษตรพอเพียง ที่จังหวัดขอนแก่น

                ในเวลานั้นมีแต่คนบอกว่าเราทั้งสองคนบ้าแน่ๆ บ้าจนกู่ไม่กลับ ส่วนพ่อแม่และครอบครัวก็เป็นห่วงกันมาก เพราะเราทั้งสองคนไม่เคยลำบาก เพราะทำงานอยู่แต่ในห้องแอร์ เย็นสบาย เคยแต่จับคอมพิวเตอร์พิมพ์งานและจับปากกาเซ็นเอกสาร ไม่เคยจับจอบจับเสียม จะไปทำการเกษตรได้อย่างไร แค่คิดก็ไม่น่าจะรอดแล้ว แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจเราทั้งสองคนได้ เพราะมีความตั้งใจเกินร้อย”

ชักสนใจและอยากอ่านเรื่องราวนี้เต็มๆ ตามลิงค์ไปเลยครับพวกเรา